ONTSTAAN VAN DEN BOND DER KROOSTRIJKE GEZINNEN,
zeg maar de GEZINSBOND

Zo’n 120 jaar geleden was het “genen vetten” in Vlaanderen. Het was alleen de elite die geld had. En niet altijd op even eerlijke wijze verdiend! Die elite sprak trouwens uitsluitend Frans, want, zo dachten ze, dat geeft wat meer aanzien.

 

Voor de overgrote meerderheid van het volk, het werkvolk, de keuterboerkes, ... zeg maar de gewone man, was het leven veelal een hoop miserie. De hygiënische omstandigheden waren ideaal voor luizen en vlooien, maar dus wat minder voor de mensen. Er was veel armoe. Elk kind was een kostwinner, dus waren gezinnen met 10 à 12 en meer kinderen geen uitzondering. Ook de pastoors waren aanstokers voor grote gezinnen. In woord hé, niet in daad!

 

En toen kwam “den Grooten Oorlog”. Het is algemeen bekend dat de jongens die 4 jaar aan de IJzer moesten vechten veelal uit de armere Vlaamse families kwamen. Soms zaten 4 of meer zoons uit hetzelfde gezin in de loopgraven. De kostwinners waren weg en dus kwam er ook in het bezette gebied niet veel op tafel.

 

Na de oorlog moest het land heropgebouwd worden. Dus kwamen er nieuwe belastingen. Daarbij werd evenwel geen rekening gehouden met de gezinslast. De gezinnen van de gesneuvelde soldaten waren nog maar eens het kind van de rekening.

 

Was het uit eerlijke schaamte dat kolonel Lemercier, samen met de Jezuïetenpater Fallon en de socialistische senator Volckaert, de aanzet gaf tot de oprichting van een vereniging die de belangen van de grote gezinnen – die tenslotte toch het gros van de soldaten geleverd hadden – moest gaan behartigen? In de winter van 1920-21 werd een voorlopig bestuur samengesteld en werden statuten opgesteld.

 

Nationaal werden de statuten officieel aangenomen door de eerste Algemene Vergadering van de "Bond der Talrijke Gezinnen" op 8 mei 1921.

 

En dan gaat het vlug. Overal in het land worden afdelingen opgericht. Het ledenaantal groeit spectaculair. Het ledenblad van oktober 1929 meldt het 100.000ste lid.

 

In hetzelfde ledenblad van oktober 1929 vinden we bij het "nieuws uit de afdelingen" onder Oost-Vlaanderen — Gewestelijke afdeeling Eecloo: DE STICHTING VAN DE AFDELING ST. LAUREYNS OP 18 AUGUSTUS! Er waren meteen 47 inschrijvingen! Voorzitter werd Dokter August Van Damme uit de Leemweg. In landelijke gemeenten zoals Sente gebeurde het wel meer dat het plaatselijk schoolhoofd de spil was van het sociale gebeuren: hij kende beter dan wie ook de noden van het volk. Het is dan ook niet meer dan logisch dat als secretaris schoolonderwijzer Albert Gailliaert werd gekozen. Het duo zou het uithouden tot 1964.

whorespimps2 124.jpg

We vinden er niets meer van terug, maar we mogen aannemen dat er in de beginjaren vooral gefocust werd op de verdediging van de materiële belangen van de gezinnen. De Bond zorgde door de jaren heen voor verschillende diensten die het gezin konden ondersteunen, denk maar aan het Woningfonds, het steunfonds voor weduwen en wezen, verminderingskaarten voor de trein, huwelijksleningen, ...

whorespimps2 023.jpg
whorespimps2 064.jpg

In 1965 krijgen we een bestuurswissel: Dokter Raoul Van Damme volgt zijn vader op als voorzitter en Jozef Van Nuffel werd de nieuwe secretaris.

 

Onder het bestuur van de nieuwe voorzitter groeide het ledenaantal tot 221. Hij was het ook die voor het eerst dames inschakelde in het bestuur van de plaatselijke bond.

img356.jpg
img362.jpg

Het was ook dokter Van Damme die het jaarlijkse “avondje uit” introduceerde, een gelegenheid voor de jonge ouders om zich een avondje te ontspannen zonder kinderen en dit aan een zeer democratische prijs.

img327.jpg
img331.jpg

Dokter Van Damme overleed helaas veel te vroeg in 1977. Nieuwe voorzitter werd Raymond Strymes – onze Raymond, jaja! –  Jozef Van Nuffel bleef op post als secretaris.

 

De jaarlijkse algemene ledenvergaderingen van de Sentse Bond waren geen vervelend en verplicht nummertje. Het bestuur zorgde voor interessante sprekers die het niet altijd over de werking van de Bond alleen hadden. Zo hadden ze als gasten onder meer Armand Pien, de legendarische weerman, Willem Vermandere, de al even legendarische bard uit de Westhoek. Zelfs troubadour Miel Cools was er te gast.

img326.jpg
img354.jpg
img279.jpg

Maar er werd niet alleen gefeest. Ook heel wat vormingsavonden, culturele manifestaties, protestmeetings en protestmarsen werden, al dan niet in samenwerking met andere besturen, georganiseerd.

 

Na de fusie van de gemeenten kwam er een nieuw opgerichte overkoepelende organisatie – een coördinatiecommissie – met vertegenwoordigers van de toen nog 5 besturen, onder voorzitterschap van Raymond Strymes, die samen, om beurten en in elke gemeente, activiteiten organiseerden.

img299.jpg

Als eerste gemeenschappelijk initiatief werd een Kinderoppasdienst opgericht in de 5 vroegere gemeenten. Het werd een enorm succes.

 

Na 22 jaar voorzitterschap en bijna 34 (!) jaar secretariaat gaven Raymond Strymes en Jozef Van Nuffel in april 1999 de fakkel door aan de jeugd. Christa Coene werd de nieuwe voorzitter en Paul Haers zou het secretariaat waarnemen.

 

Er werden nieuwe initiatieven ontwikkeld: de gegidste avondbezoeken aan de steden Roeselare, Antwerpen, Gent, Brugge kennen veel bijval. Toen het Davidsfonds stopte met de sinterklaasfeesten, nam de Bond dat graag over! De parochiezaal werd omgetoverd tot sprookjesbos of een boerderij.

img334.jpg
img323.jpg

Ook de kinderoppasdienst werd opgestart en de tweedehandsbeurs was een succes. Ook de samenwerking met andere organisaties stond op de agenda: de jaarlijkse sneukeltocht met het kermiscomité van de Comer, de lezingen rond opvoeden in de bibliotheek, de begeleide natuurwandelingen door de gids van Natuurpunt, sinterklaasontbijt met de afdeling Sint-Jan-in-Eremo.

 

De gezinsbond blijft zich inzetten voor alle gezinnen van Sente!

SINT-LAUREINS GEZINSBOND 80 JAAR.jpg

Toen bestonden ze 80 jaar. Tijd voor een nieuwe foto op 3 oktober?

flyer 3 oktober 2021.jpg