Edward Poppe Instituut

Ge kunt nu zeggen wat ge wilt, maar die Antonia Van Damme van het Godshuis heeft toch wel haar stempel gedrukt op Sente, ook al wist ze het soms zelfs niet.

 

Neem nu het Edward Poppe Instituut – het EPI voor de vrienden –. Toen Antonia Van Damme haar Godshuis in haar tuin laat neerpoten moet dat natuurlijk uitgebaat worden en wie beter dan de nonnetjes zijn in die tijd de aangewezen personen om die taak op zich te nemen. De zusters van de Heilige Kindsheid Jesu worden aangetrokken om het ziekenhuis te runnen.

 

Maar die nonnen, eens ze Sente zijn binnengetrokken moeien zich ook met ons onderwijs. Eerst binnen de muren van het Godshuis, maar al vlug richten ze het gebouw in de Dorpsstraat op dat we kennen als “de meisjesschool”. Jaren hebben ze daar lesgegeven aan onze jeugd.

 

Begin de jaren 1960 wordt de 4de graad van de lagere school afgeschaft en, om de “trek van de leerlingen naar de stad” – lees Eeklo – te bestrijden schakelen de nonnen over op technisch en beroepsonderwijs. Ze huren een stuk grond van de toenmalige COO en zetten er een prefab gebouw op. Veel meer dan een bureelke, een bergplaatske en 2 klassen is het niet.

 

Ze steken van wal met 46 leerlingen en een zeer beperkte kring van leerkrachten. Het project krijgt echter geen zegen van de schoolinspectie. “Als jullie willen erkend worden moeten er 5 werkklassen komen.” De nonnen steken de handen uit de mouwen. De grond wordt niet langer gehuurd maar gekocht en aan architect Antoine Dupré wordt opdracht gegeven om de plannen te tekenen.

1.jpg
2.jpg
3.jpg
4.jpg

Op 1 juli 1962 wordt de splinternieuwe school plechtig ingezegend door de bisschop van Gent, Monseigneur Calewaert. Sente is een moderne middelbare technische school rijk. Dat gaat gepaard met een groot feest waar zowat het ganse dorp op aanwezig is.

5.jpg
6.jpg
7.jpg
8.jpg
9.jpg
10.jpg
11.jpg
12.jpg
13.jpg
14.jpg

In het begin is er nog niet veel sprake van gendergelijkheid, getuige de slogans in de trant van “Een degelijke huisvrouw midden een degelijke huisinrichting” of wat dacht je van “De vrouw bouwt het huis ... of slaat het in gruis”. Het EPI is dan voornamelijk een huishoudschool met beroeps- en technisch onderwijs. Je kan er voor 3 jaar terecht.

15.jpg

Gaandeweg ontbolstert het EPI zich tot een volwaardige middelbare school waar je de eerste twee jaar middelbaar kan volgen en waar je zelfs latijn kan gaan studeren. Na enkele jaren worden naast meisjes ook jongens tot de school toegelaten.

16.jpg

En feesten, daar kennen ze ook wat van!!

17.jpg
18.jpg
19.jpg
20.jpg
21.jpg

Gezien de kleinere schaal is het een school die, dankzij een dichte en individuele begeleiding, optimaal kan voorbereiden op de overstap naar de school “in de grote stad”. Na 2 jaar EPI kunnen de leerlingen zonder problemen aan de slag in de 2de graad middelbaar van om het even welke richting. Latijn, moderne, technische, noem maar op, nergens zullen ze met beschaamde kaken moeten staan, de voorbereiding is perfect.

22.jpg

Maar precies dat kleinschalige zal de school later de das omdoen. De leerlingen worden mondiger en willen niet langer van zo kortbij opgevolgd worden. In de “grote stad” zijn ze meer anoniem en worden niet – wat zij noemen – betutteld.

 

Het EPI probeert nog de meubelen te redden door met een eigen schoolbusje de leerlingen aan huis te gaan afhalen, maar als er dan van Bentille naar Eeklo een pracht van een fietspad wordt aangelegd waarop men veilig naar Eeklo naar school kan fietsen, lijkt het kalf verdronken. Het leerlingenaantal loopt jaar na jaar drastisch terug. Op den duur zijn er geen leerlingen meer genoeg om de school draaiend te houden en ... het EPI sluit de deuren.

 

Sente komt daarmee weer een stapje dichter bij de titel “Bokrijk van het Meetjesland”. En dat hebben we weeral aan onszelf te danken.