Uit Frankies doos vol nutteloze weetjes
Onze archiefmedewerker Frankie is volop de gemeenteraden van Sint-Margriete aan het uitpluizen. Hij treft er heel wat leuke maar totaal nutteloze weetjes aan over het dagelijkse leven in onze gemeente in die tijd.
Oktober 1906
Grote ruzie tussen de gemeenteraden van Sint-Margriete en Sint-Laureins. De burgemeester doet een lezing van een brief gezonden door de “Heeren Burgemeester en Schepenen der gemeente Sint-Laureins. In Sente zijn ze blijkbaar niet meer content met de jaarlijkse bijdrage van 50 frank betaald voor de kinderen van Sint-Margriete die naar school gaan in Sint-Laureins. In het schrijven staat ook dat de gemeente Sente heeft besloten om de bijdrage vanaf 1 januari 1907 te verhogen naar 150 frank. De raad van St-Margriete acht het ongepast en niet gevoeglijk dit te moeten vaststellen nu het schooljaar reeds begonnen is. Bovendien wordt de eis als overdreven beschouwd. Men is wel geneigd om vanaf het schooljaar 1907-1908 een verhoging van de bijdrage te leveren van 25 frank die de bijdrage dan op 75 frank per jaar zou brengen. De getroffen kinderen zijn afkomstig van de wijken Comer en Kantijne die dichter bij de school van Sente liggen. Daar Sint-Laureins het been stijf houdt en de school van Sint-Margriete inderdaad een heel stuk verder is voor deze kinderen zal de bijdrage vanaf schooljaar 1907-1908 honderdvijftig frank bedragen. Voor het begonnen schooljaar zal er geen verhoging zijn.
Mei 1905
Om 75 jaar Belgische onafhankelijkheid te vieren zal op zondag 2 juli een plechtigheid plaatsvinden. Op zaterdag 1 juli zal het feest aangekondigd worden met klokkengelui en kanongeschut terwijl de fanfare het volkslied zal opvoeren op de dorpsplaats. Den zondag 2 juli zal iedereen vroeg wakker zijn in de gemeente. Om 5 ure ’s morgens zal onder het losbranden van kanongeschut de nationale vlag gehesen worden op het gemeentehuis, alsook op de huizen van zij die in het bezit zijn van een vlag. Om 12 uur ’s middags nog wat kanongeschut. Gelukkig werd er niet geschoten met echte kanonballen want anders moeten ze een grote voorraad hebben. En dan om 2 ure stipt in de namiddag verzameling van alles wat poten en oren had om het “TE DEUM” bij te wonen. Een krediet van honderdvijftig frank te verhalen op de begroting van 1906 zal dienen tot het dekken der kosten van de feestviering.
Februari 1904
Door ouderdom en ziekelijkheid zal Ferdinand Timmerman niet meer in staat zijn de werk- en politieklok te luiden en de gemeenteklok te verzorgen. Daar hij een dienst heeft van meer dan 60 jaar bij de gemeente (nu staan ze op hun achterste poten om 45 jaar te werken) is Timmerman dan ook bereid om zijn ontslag aan te bieden ONDER VOORWAARDEN!!!! Ferdinand zal in dienst blijven tot zijn overlijden en zijn opvolger zal zijn neef zijn. Van een mooi pensioen gesproken.
Er was geen foto maar daarom twee mannen in pensioen
December 1903.
Voor het leveren van doodskisten voor armen en behoeftigen voor het jaar 1904 zijn de aanbiedingen ingezonden. Nen zekeren Petrus De Grijze wil deze leveren, grote en kleine doorheen, voor 10 frank het stuk. Maar er is concurrentie, Petrus Blomme wil aan dezelfde voorwaarden leveren voor 8,75 frank. De derde inzending van Francis De Cuyper (die kennen we nog van de nummers te kerven) bedraagt 8,80 frank. De levering wordt toegewezen aan de laagste bieder zijnde Petrus Blomme. In 1905 is maar 1 bieder, namelijk Edmond Temmerman en dit voor 7,40 frank. Zou Petrus er in 1904 zijn broek aan gescheurd hebben? Dan zal Edmond goed moeten opletten!!
Mei 1903.
In samenspraak met de gemeente Sint-Laureins is een schrijven gericht aan de “Heeren Voorzitter en leden der kamer van Volksvertegenwoordigers” te Brussel.
Overwegende dat de overname van de steenweg vanaf de dorpskern van Sint-Margriete lopende over Sint-Laureins naar Balgerhoeke veel voordelen zou opleveren voor onze landbouwers, voer- en kooplieden vermits de barrière langs dezen weg op grondgebied Sint-Laureins zou ophouden te bestaan. Het verouderd “gebruik” wij zouden bijna mogen zeggen “misbruik” en daar nog weinig wegen met deze “plagerij” beladen zijn. Het verdwijnen dezer bareel welke jaarlijks vier tot vijfduizend franken uit de zakken van de landbouwers, koop- en voerlui klopt moet dit toch wel een billijke eis genoemd worden.
Problemen met de openbare verlichting. Aangezien de vergoeding voor het werk van den verzorger van de “lanteernpalen” zodanig laag gedaald was en de verzorging veel te wensen overliet en gebrekkig was zal de gemeente een redelijke prijs bepalen. Er zal een publieke oproep gedaan worden aan de bevolking bij afloop van de kerkdienst (toen zat de kerk nog vol) teneinde een verzorger van de lanteernpalen te vinden. Zij die zich geroepen voelen kunnen zich aanmelden bij het gemeentebestuur. Als er zich meerdere personen aanmelden zal de verzorging toegewezen worden bij loting. De vergoeding zal voor de winter van 1900-1901 op 70 frank bepaald worden. Het aansteken van de lichten begint op 15 oktober bij zonsondergang, en hij zal eindigen de laatste dag van februari. De verzorger zal dagelijks de wieken moeten bijsnijden, de glazen reinigen en bijvullen met Amerikaanse Petrol hiervoor goed gekend om lantaarns te laten branden. Als de verzorger er met zijn klak naar toe smijt behoudt de gemeente het recht hem te schorsen en de tweede die uitgeloot is aan te stellen tot opvolger.
Juli 1900. Een gelukkige gebeurtenis, de verloving van Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Albert van Belgie, den vermoedelijken troonopvolger des konings. Gezien de gebeurtenis alle Belgen met vreugde vervult zal men vanuit de gemeente aan zijne Majesteit Leopold II de Koning het adres van deelneming in deze vreugde zenden met de woorden: “De leden van de gemeenteraad van Sint-Margriete innig verknocht aan ‘s lands Vorstelijk Stamhuis komen eerbiedelijk aan Uwe Majesteit hunne deelneming betuigen in de gelukkige gebeurtenis der verloving van Prins Albert van België met Hare Hoogheid de Hertogin Elisabeth in Beieren”. Voor alle duidelijkheid ’t gaat hier over Albert den eersten. Elisabeth was een groot liefhebber van muziek vandaar de Koningin Elisabeth wedstrijd.
Een koninklijk besluit van 17 april 1900 voorziet een nummering van de huizen met het oog op een aanstaande volkoptelling. Er zal in de gemeente een algemene herziening en invulling der nummering en vernieuwing op de oude plaatjes van de huizen overgegaan worden. Al de KERVERS en schilders (om nummers in te kerven) zullen uitgenodigd worden hun bestek in te zenden en het werk zal aan “den voordeligsten” aanbieder toegezegd worden. Der moeten in dienen tijd blijkbaar nogal wat kervers rondgelopen hebben. In augustus 1900 is Francis De Cuyper de laagste bieder om de nummers van al de huizen in de gemeente te kerven voor de prijs van zevenentwintig frank en vijftig centiemen, heden ten dage ongeveer 70 eurocent. Hoeveel nummers er te kerven en te herschilderen waren weet ik niet.
