top of page

De elektrificatie van
Sint-Laureins

Een kroniek. Frankie Haemerlinck verzamelt niet alleen "nutteloze" weetjes.

 

In de “goede oude tijd” was er geen elektriciteit. We spreken hier niet van elektrische toestellen in en om het huis, verlichting in huis enzovoort. Neen, we hebben het hier louter en alleen over de straatverlichting.

 

Vroeger werden de straten verlicht met olielampen.

Kruispunt Dorpsstraat - Leemweg

“Den Duits” heeft ons tijdens de eerste wereldoorlog leren kennismaken met elektriciteit, maar aan welke prijs.

Aan Moershoofdebrug

Na de oorlog werd er wat vredelievender omgesprongen met elektriciteit. Maar wreed rap ging het toch allemaal niet.

 

Begin 1928 zijn ze in Sente volop bezig met het uitbreiden van den elektriek. Vooraleer "de straten" te doen wou het gemeentebestuur toch wel weten of er interesse was, want de kostprijs liep op tot 183.000 frank. Niet niks toch. Rondvraag in de Kruiskenstraat, de Eerstestraat, het Nieuwbedelf en de Smissestraat liet uitschijnen dat de Sentenaars er niet warm voor liepen. Misschien was alle olie voor de lampen nog niet op? In april 1928 wordt dan ook beslist de investeringen on hold te zetten. Een paar jaar later was de olie toch op en de werken worden goedgekeurd in de raad van februari 1930. De olielampen verdwijnen uit het straatbeeld.

Hoek Kruiskenstraat - Caatsweg

In 1945 is echter alleen nog in het Dorp van Sente en in de grotere straten elektriciteit voorzien.

Dorpsstraat, aan de meisjesschool

De Sentse gemeenteraad legt in haar zitting van oktober van dat jaar een plan op tafel om de vele wijken van onze gemeente die nog uitgesloten zijn van “den elektriek” hiervan te laten profiteren en de elektrificatie verder uit te breiden.

 

Omdat er nogal wat aanvragen komen van de bewoners van die buitenwijken om aangesloten te worden aan het elektriciteitsnet belooft de gemeente er wat spoed achter te zetten en haar plan tot uitbreiding zo snel mogelijk op te sturen naar de “Hoogere Overheid”.

 

Maar “spoed” bij de overheid is niet altijd hoe wij, gewone stervelingen, erover denken. De goedkeuring door die fameuze hogere overheid voor de geplande uitbreidingswerken aan het elektriciteitsnet komt er pas in oktober 1946, een jaar later dus. Het betekende wel goed nieuws voor de tot dan toe tot de olielamp veroordeelde bewoners van de buitenwijken.

 

Maar van goed nieuws mag je niet al snel genieten en dus zal het nog duren tot juni 1948 voor er wat vooruitgang geboekt wordt. De buitenwijken palend aan de Dorpsstraat worden in dat jaar aangesloten op het net. In 1950 volgen Celie en Middeldorpe.

 

In december 1951 wordt beslist dat ook de Comer eindelijk het licht zal kunnen zien. Maar dat loopt nog niet van een leien dakje. De Comer is blijkbaar een beetje in het hol van Pluto gelegen. Het Singelken, een voetwegske langsheen de Eeklose Watergang, dat de Goochelaar verbindt met de Comercaatsweg, wordt al sinds mensenheugenis gebruikt door de inwoners van de gemeente als doorgangsweg.

‘t Singelken

Het is nu net langs dat Singelken dat de leidingen moeten gelegd worden om de wijk “De Kommer” van elektriciteit te voorzien. Op zich geen probleem, ware het niet dat die voetweg officieel niet bestaat. Nu moeten de werken voor het aanleggen van de leidingen doorgaan onder politietoezicht en de politie mag enkel toezicht houden op erkende wegen, dus moet het Singelken in zeven haasten erkend worden als buurtweg. Wat dus ook gebeurde.

Hoek Comercaatsweg - Groeneweg

En nog is het niet gedaan. Op het Hoogstuk, een ook al niet erkende doodlopende weg, staan 7 huizen die ook aan het elektriciteitsnet moeten aangesloten worden. En hop, zo heeft Sente er op korte tijd twee buurtwegen bij.

 

Sommige wijken, zoals de Oosthoek, zijn blijkbaar nog meer onherbergzaam en niet te denderend goed te bereiken. Die zitten nog tot 1954 in het donker. De walm van de olielampen is daar nu nog altijd niet volledig weggetrokken. Enfin, eind goed al goed.

Begin van de Oosthoek

Door de vele uitbreidingen moeten de verdeelcabines verzwaard worden om storingen op het net te voorkomen.

 

Eind 1954 wordt de Intercommunale Maatschappij voor Elektriciteitsbedeling in Oost-Vlaanderen (Imeloost ) opgericht, waar de gemeente toe zal treden.

 

Dus als jullie nog eens zonder elektriek zitten, denk eraan dat we van ver komen hé.

bottom of page