Vóór 1650 stierven veel mensen. Men gaf als oorzaak het gebrek aan een geneesheer. Immers wie zou dokter willen zijn in een gebied als Sint-Laureins ten Bossche of in de wildernis, ver van alle steden en dorpen, in een ongezonde streek waar de wegen zo goed als altijd maar zeker in de winter onbruikbaar zijn.
 

Later, op het einde van de 17de eeuw, vinden we toch wel geneesheren of chirurgijns te Sint-Laureins. De zieken werden toen bezocht door dokters van Eeklo, Maldegem, Kaprijke en Aardenburg. Zij waren er vooral voor de betere burgers, de arme zieken werden het minst bezocht.
 

In 1827 waren er volgens dr. Geerssens 12 dokters: 2 uit Aardenburg, 2 uit Maldegem, 2 van Adegem, 2 van Eeklo, 2 uit Kaprijke, 1 uit Lembeke en 1 uit Watervliet.